Home

Nieuws

  • 20e editie Wijkom Open Beverwijk 1** en GD 1****toernooi

    zondag 28 januari 2018 20e editie Wijkom Open Beverwijk 1** en GD 1****toernooi

    Twintig jaar lang is het Wijkom Open 1** toernooi de opener van het gravel seizoen. Zo vlak voor de competitie zien vele spelers dit al jarenlang als ideale voorbereiding voor de competitie. Ooit gestart in heerhugowaard met Bart Beks als drievoudige winnaar, is het nu voor het zestiende jaar in Beverwijk bij Arthur Hoorns Racketcentre. Kijk ook naar de lijst van winnaars met zes overwinningen van Mister Wijkom Bart de Gier.

  • Waarderingsprijs Alkmaar 2017

    zondag 17 december 2017 Waarderingsprijs Alkmaar 2017

    Tijdens het Sportgala van Alkmaar Sport heb ik de Waarderingsprijs 2017 gewonnen voor de 20 jaar organisatie van het Future toernooi.

    Ik vind het een mooie prijs om te ontvangen want het is voor mij ook een waardering naar al mijn vrijwilligers van de 20 jaar Future toernooien. Leuk om het met een grote groep uit de organisatie van de afgelopen jaren te vieren en samen met de groep spelers die heel erg betrokken zijn bij mijn tennis en TV De Hout. Dat maakte het nog meer een hele mooie avond. Het Sportgala was top georganiseerd en had met de intro filmpjes en de intermezzo's een inspirerende uitstraling voor de sport.

  • Miami WK Seniors 60+

    maandag 13 november 2017 Miami WK Seniors 60+

    Door mijn onverwachte overwinningen op Ton Sie en Frits Raijmakers tijdens de Nationale 60+ speelde ik mij in de kijker om de met knieklachten sukkelende Jef Stevens te vervangen om naar het WK in Miami te gaan.

    En dat is een fantastische ervaring geworden. Onze ploeg bestond uit Frits, Ton en Martin Koek. Martin had twee weken eerder de halve finale bij het WK in de dubbel in de 65+ gehaald en was in Amerika gebleven. Martin zou mij en Frits oppikken op het vliegveld. Maar met mijn smartphone is het twee weken niet goed gekomen.

    Frits en zijn vriendin Dagi werden deze trip gesponsord door Murphy. Air Berlin failliet en geld kwijt, toen met B-Fly te laat vertrokken en de aansluiting in Manchester met Thomas Cook gemist, overnacht op London Heathrow en daarna de koffers zoek.

    Ik heb Martin nooit gezien (was mij aan het zoeken op het vliegveld), maar gewacht op onze non-playing captain Marcel Redelijk. Volgende dag voor het eerst getraind op het groene gravel. Was wat stroever dan ons gravel, maar het speelde lekker. Na een half uurtje begon het te plenzen en stonden de banen blank. In de middag was de openingsceremonie met speeches, het Amerikaans volkslied en het voorstellen van de ploegen. De loting was ook bekend. We waren als 7e geplaatst en zaten in de enige poule met 4 landen. Dit hield in dat we elke dag moesten spelen. Murphy ontfermde zich ook over de rest van het team en zorgde voor een lekke band in de parkeergarage. Na 2 ½ uur wachten werd de auto omhoog getakeld en werd er een thuiskomertje op gemonteerd.

    Onze eerste wedstrijd was tegen Finland. Frits zou nog een dag acclimatiseren. Zodoende zou ik beginnen. Maar onze baan bleef onbespeelbaar door een plek in het niemandsland waar de bal niet opkwam. Na de 2 enkelspelen van Frankrijk, mochten wij op hun baan verder spelen. Zo maakte ik mijn debuut tegen ook een debutant bij Finland. Hun team bestond uit 3 broers en een buitenstander. Dat was mijn tegenstander. Ik bleek vaster en won afgetekend met 6-1,6-0. Ton verloor, maar de dubbel was gewonnen (2-1 overwinning). Aangezien Zuid-Afrika ook had gewonnen was de wedstrijd tegen Zuid Afrika cruciaal voor de eerste plaats.

    Ik opende de wedstrijd tegen Neville Wright. In Zuid Afrika spelen ze alleen op hardcourt en stormen ze naar het net. In het begin kwam ik onder druk te staan en stond met 4-0 achter. Maar ik kwam meer in mijn spel en kon Neville meer laten lopen. Kans op 5-5 laten liggen. De tweede set was gelijk opgaand, maar op 6-5 voor mij maakte Neville wat onverwachte foutjes (7-5). In de derde set begon ik goed met het winnen op love van mijn service. Maar Neville bleef met zijn service mij in de problemen brengen (1-1). Bij 2-2 verloor ik mijn service en daarna liep ik achter de feiten aan en verloor met 6-2. Alle respect voor mijn tegenstander, die voor elk probleem een oplossing wist. Zo speelde ik een hele mooie lage bal op de voeten, maar legde hij met zijn grote racketblad de bal echt dood achter het net.

    Frits speelde met een geleend racket en kleding een wisselvallige partij met mooie strakke winners, maar ook met onnodige fouten. Helaas 6-4 verlies in de derde set en een nederlaag tegen Zuid-Afrika.

    De avond waren we met het grootste deel van de Nederlandse ploeg naar een NBA wedstrijd van de Miami Heat tegen de Minnesota Timberwolves geweest. Wat een spektakel! De opkomst, de wedstrijd met een verlenging en de het vermaak in de pauzes.

    Bij onze rit in de ochtend naar ons park kwamen we nog een broer van Murphy tegen. Hij was zo behulpzaam onze motor van de auto in de soep te draaien. We stopten precies 1 m over een druk kruispunt. Tegen Argentinië zou Martin mijn plaats in nemen en zou ik gaan coachen. Dat ging goed, want Martin won. Frits speelde opnieuw te wisselvallig om te winnen. Helaas ging de dubbel ook verloren. Frits en Martin konden niet de oplossing vinden tegen de statische Australische opstelling van hun tegenstanders. Zodoende was de 15e plek het hoogst haalbare.

    Polen leverde niet echt een probleem op. Waren boven de 65+ en niveau 5. In de avond nog naar Miami Heat tegen Chicago Bulls geweest. Wat een dunks!

    Tegen Brazilië speelde Ton op 2 en Frits op 1. Ton verloor in drie sets en Frits speelde voor het eerst met zijn eigen rackets. Zijn koffer was de vorige avond aangekomen, van zijn vriendin Dagi nog niet. De dubbel van Martin en Frits liep goed, maar bij 6-2,6-5 begon het opnieuw te plenzen. De wedstrijd werd naar de volgende dag verplaatst. Die wonnen wij en mochten we om de 15e plaats spelen. Ik speelde lekker met soms wat onnodige fouten, maar pakte de winst. Frits speelde een hele goede partij en speelde zijn tegenstander van de baan. Wat als hij een andere sponsor als Murphy had gehad……

    Zaterdag begon het individuele toernooi. Na twee lotingen ( er mag kritiek komen op een loting!!!) moest ik tegen de nummer 3 van Great Britain Keith Banister. Deze wedstrijd was op Key Biscaine baan 6. Speelden we onze landen wedstrijd op een knus tennispark bij de golfclub met 11 baantjes, nu moest ik op het tennispark van het 5e Grand Slam toernooi. Baan 6 lag op 500 m van het clubhuis af. De hardcourt banen lagen tot 500 m de andere kant op. In de hitte was ik vaster en kon mijn tegenstander met mijn forehand spin cross veel laten lopen (6-1,6-0).

    De volgende dag moest ik tegen de vijfde geplaatste Maxime Buyckx. Maxime was dominant aanwezig voor mijn gevoel. Bij het inslaan liet hij na 5 keer slaan de ballen gaan. Later verklaarde hij dat hij wilde dat de ballen gelijkop werden ingespeeld. Maxime zette mij onder druk op mijn backhand en kwam veel naar het net. Ik speelde wat meer hoge ballen om hem achter te houden. Dat lukte in het begin van de tweede set, maar Maxime was mij voor om naar het net te gaan en pakte na veel strijd steeds de games en de wedstrijd (0-6,2-6).

    De volgende dagen gekeken bij de andere Nederlanders en een topgesprek gevoerd met Martin van Daalen. Martin is oud bondscoach en was betrokken bij het opzetten van jeugdontwikkelingsplan voor de USTA. Martin had zijn tennisacademy op een park waar ook het WK werd gehouden.

    De volgende dag naar Bollettieri / IMG Academy in Brandenton gereden. Na een half uur viel mijn navigatie uit. Na 7 uur kwam ik bij de Academy aan. Tot mijn verrassing stond daar mijn oud leerling Eddy Bank met Alec Krajicek te trainen. Accommodatie bekeken en oud bondscoach Rohan Goetzke gesproken. De volgende ochtend verder gesproken over de ontwikkelingen bij hun op de Academy. Wat een complex. Wat een energie straalde alles uit. Als ik dit zo zag dan zijn wij in Nederland eigenlijk kansloos. Na 3 ¾ uur teruggereden kwam ik bij Miami Airport aan voor mijn terugvlucht.

    Met een schat aan ervaringen, rollercoaster aan emoties, topgesprekken en mooie foto’s voor mijn boek.

    Met een dank aan Nel die het goed vond dat ik naar het WK ging, Geert Koeman die bij een toevallige ontmoeting op het strand mij stimuleerde om naar Miami te gaan, mijn leerlingen die het mij gunde om twee weken weg te gaan en mijn teamgenoten die er voor zorgde dat twee weken Miami onvergetelijk zijn geworden en mij een super ervaring hebben opgeleverd. Daarbij beloof ik, dat mocht ik nog een keer meegaan, ik smartphone vaardig zal zijn.

  • DVD's seminar 2017 te koop

    woensdag 11 oktober 2017 DVD's seminar 2017 te koop

    Kon je er niet bij zijn op zondag 18 juni, dan heb je nu nog de kans om alles te beleven van die dag. Met presentaties van Hans Jorna, Eline Wierstra en Hugo Ekker beleef je een dag om je te laten inspireren voor je trainingen.

    Ook van de businessavond met basketbalcoach Meindert van Veen is een dvd beschikbaar.

Nieuws

Column januari 2018

De “Nationale Kampioenschappen ” in Rotterdam zijn weer achter de rug. En het lijkt steeds minder een echt toernooi. Het is zeker geen NK titel waardig! Door toedoen van oud voorzitter Rolf Thung werd de Nationale in de zomer op het gravel afgeschaft. Hij vond dat de Nationale kampioen echt de sterkste speler van Nederland moest zijn. Gezien het feit dat de Nederlandse top niet in augustus mee wil doen i.v.m. internationale verplichtingen, waren dat meestal jonge toekomstige toppers. Zo was het ook altijd in het verleden. Er stonden hele mooie namen op de beker waarop je later niet kon zien hoe oud ze toen waren. Ook was het mooi omdat het nog het enige toernooi in Nederland was waar om de best of five sets werd gespeeld. Belangrijk in de ontwikkeling van de jonge spelers die ooit nog hopen op een optreden in het enkelspel bij een Grand Slam toernooi en Davis Cup.

Ik kreeg kortgeleden een oude muurkrant van TC Bakkum uit 1952. Daar stonden ook nog de uitslagen van de clubkampioenschappen op met een mooie 5 sets overwinning in de finale Herenenkelspel!

Ondanks een zeer sterke delegatie van toenmalige topspelers, trainers en organisatoren werd de zin van Rolf Thung toch doorgevoerd en werd de Masters in Rotterdam omgedoopt tot NK.

Nadat vorig jaar niet de favoriete Robin Haasse won, maar de minder bekende jonge talentvolle Botic van Zandschulp, was het dit jaar een nog triester toernooi.

Bij de dames deed de hele top 8 niet mee. Dus het hele Fed Cup team was afwezig! Ook de grootte van de schema’s waren in de single teruggebracht van 16 tot een schema van 8. De dubbels waren nog meer een lachertje door maar schema’s van 4 te hebben. Het gemengddubbel, wat juist een belangrijk onderdeel is van de grootste competitie van de wereld, was in Rotterdam helemaal niet aanwezig.

Misschien moet de KNLTB dit geldverslindend evenement ( kosten minimaal € 350.000 ) organiseren voor alle activiteiten ernaast. Voor het uitreiken van haar eindjaarsprijzen op de maandag tijdens een dinergala. Of voor het trainerscongres, omdat het anders nooit lukt om alle trainers de 12 PO punten te laten behalen (anders moeten zij misschien wel 50 extra cursussen organiseren per jaar om te kunnen handhaven). Of om de ledenraadsvergadering te houden en een jaarcongres voor de verenigingen. Daarbij zijn de wedstrijden waarschijnlijk bijzaak.

Ik kom tot dit bedrag als ik de cijfers uit het jaarverslag van 2016 goed interpreteer. Voor het toernooi zijn de kosten € 210.000 en er komt minimaal € 140.000 voor het jaarcongres en het trainerscongres bij. Maar waarschijnlijk zijn de kosten nog hoger door inzet van KNLTB personeel in de voorbereiding en op de dag zelf. Voor een fractie van dat geld zou je toch een heel goed NK Buiten kunnen organiseren. Zeker als de trainers ook nog een kleine bijdrage aan het congres leveren!

Maak van het eindejaars toernooi in Rotterdam gewoon weer een Masters toernooi. Of maak er een exhibition toernooi met 4 spelers en speelsters van. Maar technisch directeur Jacco Eltingh liet in de wandelgangen doorschemeren dat hij zo snel mogelijk van het toernooi in Rotterdam af wil.

Maar organiseer weer een ouderwetse Nationale kampioenschappen met een schema van 32, waarbij bij de heren weer best of five wordt gespeeld, waar er 16 dubbels mee mogen doen en ook 16 gemengddubbels. Het gemengddubbel is juist specifiek voor de kracht van het Nederlandse tennis. Kijk ook maar naar de resultaten in het gemengddubbel bij de Grand Slams. Prachtige wedstrijden om jonge spelers tactisch te leren spelen. Het is geen damesdubbel, ook geen herendubbel, maar juist een mixed!!!

Het prijzengeld komt dan bij jonge spelers die hier hun internationale carrière verder mee kunnen bekostigen. Doordat er weer meer spelers meedoen gaat hier ook een stimulerende werking van uit naar andere jonge spelers.

Daarnaast dient m.i. een Nationaal kampioenschap op gravel te worden gespeeld en niet op hardcourt. Een mooi extra evenement wat PR oplevert voor het tennis. Want als je het niet meer organiseert, dan weet je zeker dat het tennis minder in de pers komt.

Maak er mooi evenement van met veel activiteiten voor jonge spelertjes. Op naar de zomer 2018 met een NK buiten op het mogelijk toekomstige KNLTB Trainerscentrum in Amstelveen!

NB Deze column is eerder gepubliceerd op Facebook van TennisPassie. Daar kan je ook reageren op de column.

Column november 2017

Laten we gewoon een 3e set spelen in het dubbelspel tijdens de competitie!!

Op donderdag 23 november was ik bij de Districts Vergadering van Noord-Holland-Noord. Er zou een presentatie gehouden worden over het compact spelen. De manier waarop dat voor 2018 in september is doorgedrukt en in oktober wereldkundig werd gemaakt als voldongen feit, was de hoofdreden om naar deze avond te gaan. Ik denk dat als je uit je hart ergens niet mee eens bent, dat je dan je stem moet laten horen. Gelukkig trof ik op deze avond veel medestanders met hetzelfde gevoel.

In de presentatie wordt gebruik gemaakt van allerlei cijfers. Maar als er inhoudelijke gevraagd wordt naar de herkomst van de cijfers, dan blijft het antwoord schuldig. In mijn opleiding aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding werd ons geleerd om betrouwbare en valide onderzoeken te doen. Het gegeven dat je bij 10.000 leden een enquête hebt afgenomen zegt niets over de validiteit.

54 % Was tegen elke vorm van verkort spelen. Dan lijkt het alsof 46 % toch voor de een of andere vorm van verkort spelen zou zijn. Dit percentage bleek voldoende voor het bondsbestuur om de leden van de ledenraad voor het blok te zetten. Zij dachten dat zij 3 keuze mogelijkheden kregen.

Alles laten zoals het is, met een volledige 3e set in de dubbels en geen beslissend puntsysteem.

2a. Verkort spelen met een beslissend punt op de stand 40 gelijk.

2b. Verkort spelen waarbij de 3e set vervangen wordt door een wedstrijdtiebreak tot 10 punten.

Staande de bijeenkomst met de ledenraadsleden werd echter keuzemogelijkheid 1 teruggetrokken door het Bondsbestuur. Kortom het werd verkort spelen en alleen over de variant 2a of 2b mochten de ledenraadsleden zich uitspreken. Gedwee lieten de ledenraadsleden dit over zich heen komen en kozen dan maar voor variant 2b. Onno Noordergraaf, ledenraadslid namens Noord-Holland-Noord, schetste dit beeld van de gang van zaken tijdens de vergadering van het Bondsbestuur en Ledenraad in september in de Districts Vergadering.

Een nadere analyse van de enquêteresultaten, die de KNLTB niet in zijn presentatie heeft opgenomen geeft echter een totaal ander beeld. Omdat 20 % van de geënquêteerde aangaf geen voorkeur te hebben, kan dus met evenveel recht gesteld worden dat slechts 26 % aangaf voorstander te zijn van enige vorm van verkort spelen.

Interessanter wordt het echter als de enquête zelf wat nader bekeken wordt. Voor de enquete werden 5000 leden aangeschreven die al verplicht verkort gespeeld hadden in de nieuwe “8 & 9 competitie” of de nieuwe vrijdagavondcompetitie. Daarnaast werden evenveel, dus ook, 5000 leden aangeschreven die deelgenomen hadden aan reeds voor 2017 bestaande competities.

Aangenomen mag worden dat het aantal respondenten van de nieuwe competitievormen vaker voor het verkort spelen gekozen hebben. Dit is logisch omdat zij deel gingen nemen aan een competitie waarvan vooraf bekend was dat er alleen maar verkort gespeeld kon worden. Dat betekent dan dat van de respondenten van de bestaande competities niet 26 % voor enige vorm van verkort spelen is maar een veel kleiner percentage. Dit correspondeert dan weer met de vorige 3 enquêtes, die de KNLTB deze eeuw hield over verkort spelen. Toen en nu is het dus zo dat ruim meer dan 80% van de spelers aangeeft op geen enkele manier verkort te willen spelen.

De KNLTB verloor de afgelopen jaren meer dan 20% van haar leden van 720000 naar 570000 nu. Opvallend was dat juist de competitiespelers bleven. Graaft de KNLTB nu verder aan zijn eigen graf door juist zij die bleven tegen de haren in te strijken?

Met andere woorden het stellen van de juiste vraag en aan alle leden zou een betere en betrouwbaardere uitkomst opleveren. En daarbij dien je natuurlijk alle resultaten te publiceren en niet alleen de resultaten die je welgevallig zijn.

Laten we afspreken dat we in de competitievormen die reeds voor 2017 bestonden met onze teamgenoten en tegenstanders afspreken dat we als een er een 3e set nodig is in het dubbelspel dat we die dan ook gewoon spelen. Laten we dit massaal doen. Alleen via deze vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid is het mogelijk om onze mening door te laten dringen tot het bondsbestuur van de KNLTB.

Ronald

Column Oktober 2017

Compact spelen Deel 2

Opnieuw probeert de KNLTB zijn zin door te drukken en blijkt niets te leren uit het verleden.

Na vorig jaar het compact spelen te willen invoeren voor alle competities, werd het door oppositie uit onder andere Noord-Holland-Noord terug gedraaid tot een proef. In het voorjaar waren maar 16 verenigingen die op de zaterdag compact speelden en 28 verenigingen in heel Nederland die op zondag compact speelden. Als je dat afzet tegen de 1700 verenigingen die bij de KNLTB zijn aangesloten zijn, dan kan je wel stellen dat de verenigingen en spelers het eigenlijk niet willen! Maar het is vervelend als je met veel plezier competitie speelt op de zaterdag en zondag en je moet net uit bij zo’n tegenstander spelen. Dat verpest het spelplezier van 12 of 16 tegenstanders! Laat staan dat het een competitievervalsing is als je verschillende puntenwaarderingen krijgt. Want bij gelijk eindigen tellen de onderlinge resultaten. Hoe kan je verkorte sets met hele sets vergelijken? Ook blijkt uit onderzoek dat de spelers dit totaal niet omarmde.

Maar uit het voorstel voor 2018 blijkt dat de KNLTB toch weer zijn zin doordrukt. Het voorstel is nu om alle dubbels ook met een match-tiebreak te gaan spelen. Terwijl de KNLTB de ambitie heeft om tot de top tien landen van de wereld te behoren, doet het er alles aan om een patatcultuur te kweken. Geen Nationale buitenkampioenschappen bij de senioren meer, waarbij er bij de heren best of five werd gespeeld en nu ook geen zware driesetters meer in alle dubbels. Een setje winnen en dan alles gooien op de match-tiebreak. Daar hoef je niet echt meer voor te werken aan je conditie.

Ik hoop dat de Ledenraad dit voorstel naar de prullenbak verwijst. Wees trots op je competitie. Zet uit je hoofd dat we van 200.000 naar 400.000 competitiespelers gaan. Het ledenaantal vergrijst en deze groep vindt het gewoon leuk om bij de vereniging met leeftijdsgenoten vrijblijvend te tennissen. Onder het genot van een kop koffie en een gezellig gesprek met bekenden. Die zitten helemaal niet te wachten op reizen naar andere parken.

Waarbij andere sporten de jeugd op zaterdag in de ochtend speelt, wordt de Groene competitie op de zondagochtend gespeeld en ook de kleintjes van de Wold tour spelen op zondag. Als je tijd wilt winnen, zorg dan dat kleintjes op de woensdag spelen. Denk niet te veel aan andere sporten, maar aan de kinderen die het leuk vinden om te tennissen.

Een match-tiebreak levert ongeveer gemiddeld genomen een winst van 15 minuten op. Maar op zich vinden teams en spelers het ook niet zo’n ramp als de dag wat langer duurt. Want ook al komt een tegenstander laat, er volgt altijd nog een rondje koffie met gebak. Soms liggen er banen wel driekwartier leeg, omdat deze Nederlandse traditie altijd door moet gaan. Blijkbaar is de drang om op tijd te spelen helemaal niet zo groot en is het niet erg om langer op de baan te zijn. Ook het nazitten op de zaterdag en zondag, soms met hapjes en al, duurt nog vaak een uur. Dus blijkbaar is het helemaal niet zo erg als de competitiedag wat langer duurt. Dus blijf af van de volledige partijen in de dubbels!!!

Hoe langer je op de baan staat hoe leuker het is. Want spanning en winnen op conditie maakt het tennis zo leuk. Het zou toch te gek zijn dat er bond is die tegen de zin van de spelers toch een jaar later zijn zin door drukt. Vorig jaar was er een voorstel dat eerst in de districten werd gepresenteerd en later door de Ledenraad werd teruggedraaid tot proef. Dit jaar zijn alle democratische regels overboord gezet. Met een ”deskundige groep” ( Ik ben niet gevraagd en heb met 50 jaar ervaring als speler en coach voldoende deskundigheid) werd er de schijn van een breder gedragen voorstel als dictaat via de website naar voren gebracht. Pure dictatuur! Geen enkel voorstel ter beoordeling aan de leden, maar een opgelegde verordening. Blijkbaar zijn ze bang voor oppositie.

Het is te hopen dat er genoeg verzond verstand binnen de KNLTB is om deze dwaling tegen te gaan in het belang van het tennis, ontwikkelen van jonge spelers en het spelplezier van de bijna 200.000 spelers die er vorig jaar ook tegen waren.

Ronald

NB Hieronder nog mijn oude column van vorig jaar.

Die is nu ook nog steeds actueel!

Wil je reageren? 

Stuur dan mailtje naar ronald@toptennis.nl.

Column november 2016

Bij de presentatie van de nieuwe competitiestijlen is het voorstel "compact spelen" op de achtergrond ook gelanceerd. Het voorstel houdt in dat een vereniging een keuze mag maken om op een hele competitiedag alle teams de wedstrijden compact te laten spelen. Dus deuce / winnend punt en een match tiebreak in plaats van de derde set. Een paar jaar terug werd dit voorstel volledig afgewezen door het overgrote deel van competitiespelers, maar nu probeert de KNLTB het voorstel opnieuw, maar nu minder prominent op de voorgrond, toch door te drukken. 

Ik ben een liefhebber van tennis. En bij tennis hoort ook de factor uithoudingsvermogen. Juist iemand die hard traint kan in een wedstrijd over drie sets de wedstrijd omdraaien. Denk hierbij aan een jonge speler die tegen een oudere speler, na het verlies van de eerste set, alsnog de wedstrijd naar zijn hand kan zetten op conditie. Juist een bond die graag in de toekomst meer topspelers zou willen hebben, zou een fel tegenstander van het compact spelen moeten zijn. Zij zouden achter de spelers moeten staan, die hard willen trainen. Dat zouden zij moeten waarderen en ondersteunen. 

Daarnaast ligt de basis van het talent ontwikkeling in Nederland juist bij de verenigingen. Zij subsidiëren vaak de clubtrainingen en de jeugdtrainingen om de spelers een stap omhoog te laten maken. Al met al is dit een veel groter bedrag dan de KNLTB ooit in talent ontwikkeling stopt. Als tegenprestatie moeten de vereniging dan wel een serieuze competitie krijgen. En dat krijgen zij met "compact spelen" niet. Als vereniging kan je, ook als je zelf niet bij de thuiswedstrijden Compact speelt, er toch mee geconfronteerd worden. Als de tegenstander van bijvoorbeeld TV Heerhugowaard bijvoorbeeld in Limburg dit wel doet, dan moet je zo'n lange reis maken om alleen maar verkorte wedstrijden te spelen. Dat is echt respectloos naar de verenigingen die hard werken om de spelers verder te ontwikkelen. 

Daarnaast is het de reinste competitievervalsing. Hoe kan je uiteindelijk in de eindstanden een vergelijk maken tussen een driesetter ten opzichte van een match tiebreak in plaats van een volledige derde set. 

Als ik zoiets vergelijk met het voetbal dan is dit ondenkbaar. In Alkmaar had de oorspronkelijk christelijke voetbalvereniging Jong Holland een gigantische ledenaanwas. Als christelijke vereniging speelde zij alleen op zaterdag. Dan hoef je echt niet te denken dat de KNVB met een voorstel komt dat het eerste team van Jong Holland, dat uitkomt in de tweede klas KNVB zaterdag, in plaats van tweemaal 45 minuten ook wel tweemaal 30 minuten mag spelen om zodoende meer ruimte te creëren op de velden. Jong Holland heeft het zelf moet oplossen en heeft uiteindelijk de ledenstop opgeheven door ook op zondag te gaan spelen. Hier is dus niet de KNVB die bepaalt dat je ook kortere wedstrijden mag spelen. 

In het rapport van het onafhankelijke onderzoeksbureau Hyper Cube ( dat onderzoek deed naar de competitievormen voor de KNLTB) werd onder andere vermeld dat 98% van de competitie spelers tevreden is met de huidige competitie en die op dezelfde manier wilde voorzetten. De KNLTB moet stoppen om deze regel autoritair van boven af door te drukken. Wat de KNLTB moet doen, is gewoon luisteren naar de competitie spelende leden en deze opgedrongen versoepeling van de regel terugtrekken. Dat lijkt mij dan ook meer dan logisch. 

In het verlengde hiervan was het dan ook niet meer dan logisch dat de districtsledenraadsvergadering van NHN gisteravond , 17 november , een motie heeft aangenomen om het bondsbestuur te bewegen om de mogelijkheid van "compact spelen" voor reeds bestaande competitievormen terug te trekken. 

Ronald

Goede resultaten teams TV De Hout bij EK veteranen teams

Teams van TV De Hout net onder de Europese top

De beide veteranen teams konden het in de hun eerste wedstrijd niet redden tegen hun geplaatste tegenstanders. Bij de dames was Spanje met 2-1 net te sterk. Maar hierna won het dames team al hun wedstrijden en werden knap vierde van Europa. Het herenteam verbeterde zich ten opzichte van vorig jaar. Toen werd het team 7e in het veld van 9 teams. Nu werd het keurig 6e van de 11 teams. Het heren team werd het beste Nederlands team bij de 45+. Na verlies tegen de nummer 2 van vorig jaar en de winnaar van 2 jaar terug, het Franse Vichy, won het wel de twee andere wedstrijden in de poule. Tegen het Belgische Vaulours was Roy Boontje de man van de wedstrijd door eerst in zijn enkel in een match-tiebreak te winnen en later nogmaals de match-tiebreak samen met Kris Portael,zelfs na een 6-2,4-2 achterstand. Het herenteam lieten LTC Baarn onder zich, die zevende werd.

Bij de heren 35+ werd het team van de mannen van Dijkzicht kampioen van Europa. Het brede team met onder andere Jasper Smit en Nationaal kampioen Dennis Bank bleef ongeslagen op Mallorca.

» Nieuws archief