Archief - M4 Future Toernooi
M4 Future 2008: Thiemo de Bakker en Anna-Lena Groenefeld winnen M4 Future
Het M4 Future 2008 was weer een enorm succes. In een week met weinig regen en veel wind hebben toeschouwers kunnen genieten van mooi en goed tennis. Op de finaledag was er uitzonderlijk veel publiek wat te maken had met de mooie finales die op het programma stonden. Bij de dames waren het voormalig top 20 speelster Anna-Lena Groenefeld tegen Marlot Meddens. Bij de heren was het een Nederlands onderonsje tussen Thiemo de Bakker en Melle van Gemerden. Thiemo de Bakker en Anna-Lena Groenefeld wonnen de singels. Alkmaarse Renée Reinhard pakte samen met Daniëlle Harmsen de dubbeltitel.
Het was een droom zondag voor toernooidirecteur Ronald van der Horst. Vooraf voorspelde hij dat Renée Reinhard de finale zou spelen tegen Anna-Lena Groenefeld en dat bij de heren Thiemo de Bakker en Melle van Gemerden tegen elkaar zouden staan. Op Reinhard na had hij gelijk, Reinhard verloor in de kwartfinale tegen Daniëlle Harmsen. Wel stond een andere Nederlandse in de finale, Marlot Meddens. Meddens trof het niet met Anna-Lena Groenefeld, die bezig is met haar rentree in het toptennis. Na haar breuk met coach Rafael Font de Mora, raakte zij in psychische problemen en viel sterk terug op de ranglijst. Sindsdien probeert zij haar carrière weer nieuw leven in te blazen met coach Dirk Dier. In 2006 stond ze nog in de kwartfinale van Roland Garros, in dat jaar bereikte Groenefeld ook haar hoogste ranking, ze stond 14e van de wereld. Groenefeld won in Alkmaar met 6-1 6-1 en was een stuk sterker dan de Nederlandse Meddens.
Groenefeld inmiddels no 57
Na Alkmaar is Anna-Lena Groenefeld haar zegentocht gaan voortzetten. Zij haalde in de US Open zelfs de 4e ronde en staat inmiddels nummer 57 van de wereld. Hieruit blijkt maar weer eens hoe hoog het niveau van het tennis bij het Future is.
Thiemo de Bakker
In de herenfinale stonden twee Nederlandse toppers tegenover elkaar, Melle van Gemerden nam het op tegen Thiemo de Bakker. Van Gemerden heeft in de top 100 gestaan van de wereldranglijst en is na een moeilijke periode met blessures op de weg terug. De Bakker won op zeventienjarige leeftijd het jeugdtoernooi van Wimbledon en heeft het jaar daarop een wildcard gekregen voor het senioren toernooi. In Alkmaar speelde Van Gemerden een sterke eerste set en won deze met 6-4. Na deze set werd De Bakker sterker en sterker en hij won de tweede set vrij makkelijk met 6-1. Ook de derde set had De Bakker het betere van het spel en Van Gemerden kon het hem niet meer moeilijk maken. Thiemo de bakker won de finale met 4-6 6-1 en 6-2. Inmiddels is ook Thiemo de Bakker uit het Future circuit en speelt hij Challenger of kwalificaties ATP.
Alkmaars succes in de dubbel
Als afsluiting van het toernooi stond de damesdubbel gepland. Waar voorgaande jaren het publiek richting huis ging na de enkel finales, bleven ze dit jaar op de tribune zitten. Reden hiervoor was dat Alkmaarse en Nederlands kampioene Renée Reinhard samen met Daniëlle Harmsen in de finale stond. Het Nederlandse koppel nam het op tegen het eerste geplaatste koppel Neda Kozic (Servië) en Anastasia Poltoratskaya (Rus). De eerste set ging vrij gemakkelijk naar de Nederlanders en lange tijd leek het erop dat de tweede set ook geen probleem moest opleveren. Op een 5-4 voorsprong kon Harmsen de wedstrijd uit serveren, maar dit liet ze na. Na een aantal bloedstollende games liep het uit op een tiebreak, die met 12-10 gewonnen werd door de Nederlanders.
Jeugdactiviteiten
Naast de toptennissers was ook de jeugd deze week aanwezig in Alkmaar. Zo was er op woensdagmiddag streettennis, konden kinderen zaterdag mee doen aan een clinic die gegeven werd door topspelers van het toernooi en was er op zondag een mini toernooi. Toernooidirecteur Ronald van der Horst vindt het prachtig om dit te combineren: “Het is mooi om kinderen kennis te laten maken met de sport. Het is natuurlijk prachtig als dat gecombineerd kan worden met een toernooi als deze. Ze zien prof tennissers spelen en kunnen dit als voorbeeld nemen. Wie weet speelde er wel iemand in het mini toernooi, die over een aantal jaren in het echte toernooi speelt”.
M4 Future 2007: zeer geslaagd toernooi!
Ook de finales waren bij het M4 Future van hoog niveau. Helaas werd de finaledag gekenmerkt door verschillende regenonderbrekingen. De dames enkel kon in één keer doorgespeeld worden en had een zeer grote publieke belangstelling. Overigens was gedurende de hele week de publieke belangstelling erg groot. De organisatie kan op een zeer geslaagd internationaal evenement terugkijken. Een evenement wat zonder grote groep sponsors niet gelukt was. De organisatie wil daarom graag alle sponsors en ondersteuners hartelijk bedanken. Daarnaast zijn voor het toernooi ook alle vrijwilligers van groot belang.
Wienerova wint M4 Future dames
De 19-jarige Slowaakse Lenka Wienerova wint M4 Future damestoernooi in Alkmaar. Zij versloeg in de finale de Poolse Olga Brozda met 6-3, 4-6, 6-4. Het was een zeer boeiende finale waarbij Wienerova niet helemaal het niveau haalde van eerder in de week. Tot de finale had ze geen set weggegeven en zelfs in elke partij in ieder geval één set met 6-0 gewonnen. Wienerova was als 2e geplaatst en had de finale bereikt door achtereenvolgens te winnen van Van Bennekom (6-0, 6-2), Ploppo (6-4, 6-0), Van Kampen (6-0, 6-0) en Kozic (6-1, 6-0). Olga Brozda had in de halve finale de nummer 1 geplaatste Poolse Natalia Kolat verslagen met 7-6, 7-5. Wienerova deed in 2005 ook al mee in Alkmaar maar kwam toen niet verder dan de eerste ronde van de kwalificaties. Daarna is ze aan een flinke opmars begonnen totdat ze begin dit jaar haar been brak. Inmiddels is ze goed hersteld en was dit haar 2e Future overwinning. Komende week gaat ze in Zweden haar kansen beproeven in een Challenger.
Nick van der Meer wint voor het 2e opeenvolgende jaar M4 Future
Nick van der Meer won voor de 2e achtereenvolgende keer het M4 Future internationaal tennistoernooi van Alkmaar en had daarmee een primeur. Hij versloeg met 6-0, 6-4 de Zweed Filip Prpic. Overigens hebben ze het in twee stukken moeten spelen, omdat na 2-2 in de tweede set een uur regenonderbreking kwam. Daarna leek de Zweed beter te profiteren van de regenonderbreking door met 4-2 voor te komen. Nick hervond zich echter en maakte het daarna snel af. Nick speelde de hele week al heel sterk en begon in de eerste ronde met een overwinning op Durango uit Ecuador. De tweede ronde had hij mazzel, omdat de Australiër Yuri Bezeruk geblesseerd was. In de kwartfinale versloeg hij de Nederlander Bas van der Valk met een regelmatige 6-3, 6-3. Uiteindelijk bereikte Nick de finale door de Duitser Marius Zay te verslaan met 6-3, 7-6. De Zweed Prpic bereikte de finale door in de halve finale de als eerste geplaatste Jesse Huta-Galung in drie sets te verslaan.
Dubbels ’s avonds nog gespeeld
Door de vele regen in de middag lukte het niet om de dubbels in eerste instantie te spelen. Gelukkig werd het ’s avonds droog en kon om ongeveer 20.00 uur alsnog aangevangen worden met de dubbels. De dames waren overigens al in de tweede set van de herenfinale ‘s middags een deel al weg. Bij de heren maakte Nick van der Meer het succes van zijn week compleet door ook de dubbel te winnen samen met Romano Frantzen. Ze winnen in drie sets met 6-4, 4-6, 6-2 van de Belgen Bemelmans/Mertens. Bij de dames werd het ook een driesetter. Nadat Daniëlle Harmsen en Claire Lablans de eerste set hadden verloren met 6-3 kwamen ze na de regenstop goed terug en wonnen de tweede met 6-3. In de derde set hielden ze het tegen de twee Poolse dames Brozda en Kolat niet vol en verloren ook de derde set met 6-3.
M4 Future 2006 was weer een fantastisch toernooi!
Ook in 2006 was het tennis bij zowel Future Alkmaar als Heerhugowaard van hoog niveau.
Doordat zowel bij de dames als de heren een grote ploeg van Jong Oranje aanwezig was, was de Nederlandse inbreng groot. Het is dan ook geen verrassing dat zowel Alkmaar als Heerhugowaard Nederlandse winnaars krijgen. In Alkmaar won bij de heren Nick van der Meer in de finale van Dominique Coene uit België met 6/4, 6/4. Bij de dames won Daniëlle Harmsen haar eerste proftoernooi. Ze speelde in de finale tegen Pauline Wong en won redelijk eenvoudig met 6/1, 6/1. Dat Daniëlle in zeer goede vorm was, bleek later wel in Heerhugowaard.
De week in Alkmaar was overigens een hele mooie week, wat zeker ook met het weer te maken had en met de entourage rondom het park.
Na de lange herenfinale kwam de dames dubbel op het centrecourt aan de beurt die uiteindelijk de partij niet af konden maken. omdat na een hele mooie week de regen hard naar beneden kwam. Na een tijd wachten in de tent, besloot hoofdscheidsrechter Laszlo Nyirö uiteindelijk om de dubbelfinales op dinsdagavond in Heerhugowaard te spelen. Dat was dus het grote voordeel van twee toernooien achter elkaar.
Tussendoor hadden we op het Future nog op de vrijdagavond de businessavond gehad met Marc Lammers. De businessavond was een groot succes. Marc Lammers hield een fantastisch verhaal over hoe je mensen kunt versterken.
Uiteindelijk werd op dinsdagavond de dames finale uitgespeeld en wonnen Jessie de Vries en Debbrich Feys uit België uiteindelijk van de Nederlandse Daniëlle Harmsen en Eva Pera met de setstanden 7/5, 4/6, 7/6 (4).
Daarna was het de beurt aan de heren die nog moesten beginnen met hun dubbel. In de spannende finale die alle kanten opging, won uiteindelijk in drie sets de Belgische combinatie Dominique Coene en Jonathan Dasnieres de Veigy van het Nederlandse duo Romano Frantzen en Nick van der Meer met de setstanden 6/1, 4/6 en 7/5.
Fantastisch toptennis Nigella Future Alkmaar 2005
Perfect slot Nigella Future Alkmaar
De finaledag van het Nigella Future toernooi was een perfect slot van een mooie week met prachtig weer en schitterend tennis. Bovendien was er buitengewoon veel media-aandacht van zowel de kranten alsook TV Noord-Holland en ROB TV. Kortom een fantastische PR voor het toernooi!
Op de finaledag werd een start gemaakt met de kwalificaties van de heren van het Nigella Future toernooi in Heerhugowaard. Hierdoor ontstond er een uitstekende ambiance op het knusse centre court in de Alkmaarse Hout. De hele uitstraling op de baan, met de spandoeken vervaardigd door Safeprint, gaf dit jaar een meer professionelere look en is uitgegroeid tot een internationaal uitstekend toernooi.
Bij de dames is het toernooi gewonnen door de Georgische Ia Jikia. Nadat zij last kreeg van de aanhechting van haar bovenbeenspier onder de knie en fysiotherapeut Cees Biesot een bandage had aangelegd, kwam zij sterk terug tegen Marit Boonstra. Na een 4-1 achterstand pakte zij toch nog de eerste set (6-4) en stoomde in de tweede set door naar de overwinning (6-1).

Henk Heuff (Nigella) en winnares Ia Jikia
Bij de heren ging de overwinning naar Melvyn op der Heijde die in een ruim 3 uur durende finale de Duitser Thorsten Popp versloeg met 4-6, 7-6 en 6-0. De Duitser speelde aanvankelijk echt alles terug en maakte bijzonder weinig fouten, waardoor het een heel spannende wedstrijd werd. Beide heren hadden op zaterdag ook al een hele zware 3 setter gespeeld, maar uiteindelijk bleek Melvyn het meest fit.

Finalist Thorsten Popp en winnaar Melvyn op der Heijde
Het herendubbel is gewonnen door de Belgische combinatie Stefan Wauters en Dominique Coene, die in de slotpartij van de dag met subtiele ballen en spectaculaire rally’s van de Duitsers Denis Gremelmayr en Philipp Marx wonnen.

v.l.n.r. winnaars Stefan Wauters en Dominique Coene en finalisten Denis Gremelmayr en Philip Marx
Het damesdubbel ging naar de Nederlands/Belgische combinatie Kelly de Beer (NL)/Jessie de Vries (Bel), die de Russinnen Kristina Grigorian en Ludmila Nikoyan in 3 sets versloegen 3-6, 6-4, 6-3.

v.l.n.r. winnaressen Jessie de Vries en Kelly de Beer en finalisten Kristina Grigorian en Ludmila Nikoyan
Op de finaledag was het uitstekend vertoeven op Tennispark De Hout. Met de fraaie foto’s aan de muur van Frank Boske had de tent iets warms en huiselijks gekregen. Toeschouwers en spelers genoten van de warme maaltijden en de andere versnaperingen. Naast de schitterende finale partijen op het centre court, waren op de bijbanen al de kwalificatie wedstrijden voor het herentoernooi van Heerhugowaard bezig, dat voor het eerst in Alkmaar startte.
Ook dit Nigella Future toernooi in Heerhugowaard kreeg met Kelly de Beer en Denis Gremelmayr mooie namen op de erelijst.
Kelly speelde het hele toernooi goed en was in de finale te sterk voor de Jong Oranje speelster Marit Boonstra (6-2,6-1).
Het heren toernooi was vooral in de breedte heel sterk. Zo sneuvelde de winnaar van Alkmaar, Melvyn Op der Heijde al in de eerste ronde. Uiteindelijk bleek de Duitser Denis Gremelmayr te degelijk voor alle spelers. Met zware spin speelde de linkshandige Duitser alle ballen terug en sloeg toe als hij de kans kreeg. In de finale moest ook de van een in Alkmaar opgelopen enkelblessure weer herstelde Argentijn Nicolas Todero er aan geloven (6-4,6-2).
De damesdubbel titel ging naar Kristina Antoniychuk (Rus) en Ana Veselinovic (Rus), die in de finale wonnen van Nicole Thijssen (NL) en Marit Boonstra (NL) met 1-6,6-2,7-5.
De laatste partij van de dag was een heel aantrekkelijke partij. Nicolas Todero (Arg) pakte met Pablo Gonzales (Chi) toch nog een titel in Heerhugowaard door Jasper Smit (NL) en Dominique Coene (Bel) te verslaan met 2-6,6-3,6-2.
Zo kwam er met deze partij een mooi slot aan twee uitstekende weken Nigela Future toernooien. Mooi weer, goed tennis en veel toeschouwers.
Voor alle uitslagen en de namen van de sponsors die het weer mogelijk hebben gemaakt dat de beide toernooien gespeeld konden worden, kunt u terecht op
www.toptennis.nl.
Millenniumeditie Delta Lloyd toernooi evenement van uitersten
De millenniumeditie van het Delta Lloyd tennistoernooi, dat is gehouden op het tennispark De Hout in Alkmaar, was een toernooi waarbij de weersomstandigheden van het ene uiterste in het andere overgingen. Was het tijdens de kwalificatieronden tropisch warm: tijdens enkele dagen van het hoofdtoernooi kwam het regenwater met bakken uit de hemel. Maar gelukkig had De Boer tenten een fantastische weerbestendige tent neergezet, waardoor iedereen een goed onderkomen kon vinden.
Het minste last van de wisselende klimaatstemming hadden de Argentijnse spelers. In alle vier de finales waren de Zuid-Amerikanen vertegenwoordigd. Daarbij stonden Daniel Caracciolo en Erica Krauth in zowel de enkel- als de dubbelfinale. Caracciolo maakte zo´n zijn status waar. De Argentijn was bij de mannen als eerste geplaatst. Zijn tegenstander Hayden Gibson schoot bijna honderd plaatsen op de wereldranglijst te kort om voor een plaatsing in aanmerking te komen. De Australiër won daarentegen wel van Miguel Pastura (2) met 7-6 en 6-3. Ook Pastura komt uit Argentinië.
De finale was echter een snel gelopen koers. Gibson was fysiek niet in goeden doen om het Caracciolo moeilijk te maken. Het licht lichamelijk ongemak, Gibson had last van de heup, voerde de krullenbol uit Down Under echter niet als excuus aan. ´Het ging gewoon niet goed vandaag´, was zijn simpele commentaar op de verloren eindstrijd.
Caracciolo was daarentegen in supervorm. Samen met Pastura won hij het herendubbel van Maarten Paas en Paul Logtens. Kansloos leken de Limburgers na een snelle 6-1 verloren eerste set. Maar daarna vochten de heren zich terug, omdat de Zuid-Amerikanen het iets te eenvoudig opnamen. Nadat deze zich met 6-3 door de Nederlanders hadden laten verschalken, pakten zij de draad weer op en met 6-2 grepen zij het hoogste prijzengeld.
De damesfinale was van korte duur. Slechts veertig minuten duurde deze eindstrijd tussen Erica Krauth en Euginia Chialvo. In een uiterste poging een bal te halen, ging de Argentijnse op de stand 5-5 lelijk door haar enkel en moest opgeven. Voor haar was het de tweede keer in drie maanden tijd dat ze met deze blessure te maken kreeg. De vorige keer was het echter haar linkerenkel en duurde het herstel tweeënhalve maand. Door de blessure ging ook de dubbelfinale bij de vrouwen niet door. Daarin zou de onfortuinlijke Erica samen met haar tweelingzusje Vanessa het opnemen tegen Mareze Joubert en Nicole Sewell.
En hoe deden de Nederlanders het? We zullen bij het kwalificatietoernooi beginnen. Daarin speelden de mannen in een schema van 64, van wie veertien Nederlanders. Acht van de 64 schoven door naar het hoofdtoernooi en daarbij was geen enkele Nederlander. Heerhugowaarder Koen van der Meer verloor onfortuinlijk (6-4, 7-6) in de tweede ronde van de Duitser Christiaan Straka, die de volgende ronde echter geblesseerd opgaf.
De Nederlandse vrouwen deden het wat dat betreft beter in het schema van 32, waarin de laatste vier doorstroomden naar het hoofdschema. Maaike Koutstaal en de Heerhugowaardse Anousjka van Exel waren twee van de vier dames die daarin slaagde. Van Exel, een week eerder winnares van het Future toernooi in Hoorn, won met opvallend gemak de drie kwalificatiepartijen. Maaike Koutstaal kwam maar vijf sets in actie omdat Natascha de Kramer moest opgeven in de tweede ronde.
Koutstaal en Van Exel waren dus twee van de zeven Nederlandse tennissters in het hoofdtoernooi. Suzanne Trik voerde de plaatsingslijst aan. Haar 301ste plaats op de wereldranglijst bracht haar daar. Dat die beschermde positie er niets toe doet als je je vorm niet bereikt, bewees Trik in haar eerste partij op woensdag. Met twee keer 6-4 was landgenote Lotty Seelen te sterk. Seelen zelf kwam een ronde later niet langs de Nieuw Zeelandse Shelley Stephens. De enige Nederlandse die zich in de kwartfinale speelde was Van Exel. De trainster van TV Heerhugowaard schakelde achtereenvolgens Francesca Guardigli van San Marino uit, landgenote Natasha Galouza, de Australische Kristen van Elden, maar verloor in de halve finale van de latere winnares Chialvo. En dat terwijl ze de eerste set met 6-1 had gewonnen, in de tweede met 3-0 voorstond maar na een 7-5 in de tiebreak verloor. En ook de 5-2 voorsprong in de derde set, gaf haar niet de kracht door te stoten naar de zege en met vijf games op rij stootte de Argentijnse door naar de finale.
In het damesdubbel werden al vele Nederlandse koppels teleurgesteld omdat ze niet in het hoofdtoernooi (schema 16) waren gekomen. Van de drie Nederlandse koppels en drie half Nederlandse koppels lukte het alleen Natasha Galouza en Lotty Seelen de halve finale te bereiken. Daarin verloren ze met 6-1, 7-6 van het Zuid-Afrikaanse/Australische duo Joubert/Sewell, die zonder de finale te spelen winnaar werden van deze editie van het Delta Lloyd-evenement.
Bij de mannen bereikten twee Nederlanders de tweede ronde. Daarin verloor Paul Logtens echter van de latere winnaar en was Gordon Bergraaf net niet goed genoeg om Julien Maes uit het toernooi te knikkeren. Heerhugowaarder Remco Pondman had een wildcard gekregen en moest het afleggen tegen de nummer vijf van de plaatsingslijst Thorsten Wolff.
In de dubbels deden zeven Nederlanders mee. Remco Pondman kwam uit in een internationale team met Nicolas Quesnel, maar trof het niet met zijn maat, die niet de vorm bereikte waarmee een dubbel wordt gewonnen. Alleen Paas en Logtens overleefden de eerste ronde en reikten zelfs tot de finale.
Hoewel de finaledag helaas door blessureleed werd gekenmerkt, was de sfeer op het toernooi wederom ontspannen. De hitte en de regenbuien konden de pret niet drukken, de vrijwilligers van het evenement waren in topvorm, de scheidsrechters niet al te streng en de gastgezinnen en andere onderkomens bereid tot improviseren. Kortom, een unieke week is voorbij gevlogen en iedereen verheugt zich al op volgend jaar als de tennissende globetrotters Alkmaar opnieuw aandoen.
'Girls on Gravel'
Een bijzondere en gewaagde foto-expositie van Renate von Gatzen

Ter opluistering van de ´leefruimte´van het tennistoernooi wenste organisator Ronald van der Horst zich voor deze editie van het internationale tennistoernooi iets heel bijzonders. Zijn idee was een foto-expositie, waarin de tennissport centraal zou staan.
Dat idee koesterde hij al langer, maar bij toeval ontmoette Van der Horst dit voorjaar de bekende fotografe Renate von Gatzen en vroeg haar of zij mee zou willen werken aan zo´n expositie. Von Gatzen reageerde enthousiast, maar stelde wel als voorwaarde dat de modellen 'echte' tennissters zouden zijn. Dat gebeurde: Kim en Linda waren bereid te poseren.
Samen met haar personal-assistant en designer Gerard Velzeboer bedacht zij een concept dat gebaseerd is op de Tenniswedstrijd in drie tijdfases, vooraf, tijdens en achteraf!
Voor de Wedstrijd lag het accent op de voorbereiding, de spanning, de concentratie en de gewoontes.
Gestileerde en licht erotische studio-opnames beslaan de fase van de wedstrijd zelf.
En na de wedstrijd ligt het accent op de verwerking van winst of verlies en de ontspanning.
De fotografe
Renate von Gatzen is vooral bekend van haar 'Erotic Art-Exposities' en exposeerde haar werk tijdens interessante bijeenkomsten. Zo was ze onder andere twee keer met haar erotische foto´s op de verjaardagsreceptie van Koningin Beatrix in het PMC-gebouw te Amsterdam en tijdens het Helderse Sail-evenement exposeerde ze met de serie 'Some Body'. Tijdens een drafgala op de Alkmaarse drafbaan stelde Von Gatzen de serie 'Vrouw en Paarden' tentoon.
Ook is de Alkmaarse fotografe bekend vanwege haar erotische foto´s in dag-, week- en maandbladen.
Mocht u op haar werk willen reageren of wilt u meer informatie, dan kunt u Renate von Gatzen bereiken onder telefoonnummer 072 - 5200800.

ALKMAAR – Het Delta Lloyd tennistoernooi dat van 28 juni tot en met 4 juli in Alkmaar werd gehouden, kende een zinderende slotdag. Met een Nederlandse enkelspelfinalist, een compleet Nederlands herendubbelfinale en een damesfinale waarin drie Hollandse meisjes stonden, deed het vaderlandse talent het op de banen van tennispark De Hout heel aardig. Dat er in het enkelspel uiteindelijk een Tsjechische en Uruguayaan met het prijzengeld aan de haal gingen, kwam het internationale karakter van het evenement alleen maar ten goede.
De ambiance op de banen tegenover het AZ-voetbalstadion was prachtig. Met een tent die een hele baan in beslag nam, was iedereen in zijn nopjes. De scheidsrechters hadden hun eigen ruimte, de spelersdesk was ruim en overzichtelijk, er was een bar met restaurantgedeelte, een televisiehoek, een massageruimte en een bespanruimte; kortom alles wat een tennisser die week nodig heeft bevond zich in de tent. Zelfs een internetcomputer, die dan ook continu in gebruik was bij de tennissers die wederom uit alle windstreken van de wereld kwamen.
Voor het eerst dit jaar kende ‘Alkmaar’ een herentoernooi. Dit toernooi werd overgenomen door Halfweg en bleek een zeer welkome aanvulling bij het vrouwenevenement. De vrouwen leken er zelfs wel door tot leven te komen.
Het tennis in het Satellite-circuit was in Alkmaar van een zeer hoog gehalte. De wedstrijden verliepen snel, mede veroorzaakt door het experiment van de ITF door na deuce een beslissend punt te spelen. Voor het publiek was het ingewikkeld. Het herenenkelspel was namelijk de enige categorie waarbij zo’n ‘Sudden death’ werd ingevoerd. Tot teleurstelling van Hennie Eliveld, de scheidsrechter van de WTA, die zijn schema’s door urenlange partijen danig in de war zag geschopt. Waar collega Danilo Peskar zijn besognes al lang en breed had ingepakt, had hij veelvuldig nog partijen op de baan staan.
Waar de ITF en WTA zich tijd op kunnen besparen is de indeling via een plaatsingsschema. Ook in Alkmaar bleek dat weer een wassen neus, want slechts een geplaatste speelster schopte het tot de kwartfinale. Daarin werd ook zij, Magdalena Zdenovcova, geëlimineerd.
Als enige Nederlandse had Debby Haak zich, op basis van de wereldranglijst een beschermde positie verworven. Haar ranking van 412 was genoeg voor het zesde reekshoofd. Veel schoot ze daar niet mee op, want hoewel zij de eerste ronde overleefde trof ze in lucky looser Vanessa Castellano haar meerdere. De enige Nederlandse die wel de tweede ronde overleefde was Susanne Trik. De Zaankantse verloor, zonder veel toe te geven, in de halve finale van Klara Koukalova, die zich via het kwalificatietoernooi voor het hoofdschema had geplaatst. Opvallend was dat ook haar tegenstandster in de finale, de Amerikaanse Janet Bergman uit de kwalificaties kwam. Koukalova, gezegend met een engelengezichtje, dat echter de hele week op ‘oorworm’ stond, won eenvoudig van Bergman, 6-2, 6-1.
De grootste sensatie bij de mannen viel ook al op woensdag ochtend. De als eerste geplaatste Nicolas Coutelot, winnaar in Velp en Hoorn, ging er in twee sets uit tegen zijn Franse landgenoot Johann Potron. Ook de nummer twee van de lijst, Vasilis Mazarakis, moest er aan geloven. Lucky Looser Stefan Weeda sloeg hem er in twee sets af. Overigens werden beide reuzendoders zelf een ronde verder uit het toernooi geslagen. De nummer drie van de plaatsingslijst verdedigde zijn eer wel. Als hoogst gerangschikte speler voldeed hij aan zjin plicht en won het Satellitetoernooi. De 27-jarige uit Monte Video klopte in een zinderende wedstrijd, van een buitengewoon hoog niveau, Melle van Gemerden. De twintigjarige Amsterdammer won de eerste set heel knap met 6-4, verloor de tweede echter met 6-3 en ook de derde set ging met 6-4 voor de Jong Oranjespeler verloren
Voor Van Gemerden was het toernooi echter nog niet over. Samen met Tim Schouten diende hij ook nog het herendubbel te spelen. Daarin kregen de heren echter een lesje dubbelspel van Bobby van Altelaar en Gorden Bergraaf. In een vloek en zucht keken Schouten en Van Gemerden tegen een 6-1 setverlies aan en ook in de tweede set ging het niet veel beter. Met 6-2 hadden Bergraaf en Altelaar hun Alkmaarse ronde kaas verdient. Voor Van Gemerden restte er wederom een halve kaas.
De eerste plaats in het vrouwendubbel werd verdiend door Debby Haak en haar Oostenrijkse partner Stefanie Haidner. In een zeer attractieve wedstrijd werden Jolanda Mens en Anouk Sterk in drie sets geklopt, 6-4, 1-6, 6-3.
Door die vier vermakelijke partijen en een prachtige zonovergoten finaledag kende de lustrumeditie van het Futuretoernooi en de ouverture van het Satellitetoernooi een waardige afsluiting.
Terugblik vijf jaar Futuretoernooi Noord-Holland
Prachtige lustrumeditie $10.000 toernooi en zinderende partijen bij ouverture Satellitetoernooi
Het Delta Lloyd tennistoernooi dat vorig jaar voor de tweede keer in Alkmaar werd gehouden, had een noviteit. Voor het eerst was gelijktijdig ook een mannentoernooi het programma bij geschreven. Dat maakte, net als dit jaar, deel uit van het Nederlands Satellitecircuit, waarin naast Alkmaar, ook Hoorn, Velp en Amersfoort deel van uitmaken.
Het evenement op de banen van het gemeentelijke tennispark in De Hout kende een zinderde slotdag.
De ambiance was wederom prachtig. Met een tent, die een hele baan in beslag nam, was iedereen in zijn nopjes. De scheidsrechters hadden hun eigen ruimte, de spelersdesk was ruim en overzichtelijk, er was een bar met een restaurantgedeelte, een televisiehoek, een massageruimte en een bespanruimte: kortom, alles wat een tennisser die week nodig heeft, bevond zich in de tent. Zelfs een internetcomputer was aanwezig en die was zeer in trek bij de dames en heren.
De vrouwen leken door de aanwezigheid van de mannen, nog meer tot leven te komen. Het tennis zelf was van een zeer hoog gehalte. De mannenwedstrijden verliepen snel, doordat er een ITF-experiment met deuce laatste punt werd gespeeld. Voor het publiek was dat ingewikkeld, omdat alleen de herenenkelspelcategorie deze puntentelling kende. Tot teleurstelling van de scheidsrechter van de vrouwen, Henni Eliveld, die zijn schema´s door urenlange partijen danig door de war zag geschopt.
Het plaatsingsschema bleek wederom een wassen neus. Slechts een geplaatste speelster schopte het tot de kwartfinale. Daarin werd ook zij, Magdalena Zdenovcova, geëlimineerd. Als enige Nederlandse had Debby Haak zich een beschermde positie verworven. Haar ranking van 412 was goed voor het zesde reekshoofd. Veel schoot ze daar niet mee op, want hoewel zij de eerste ronde overleefde, trof ze in lucky looser Vanessa Castellano haar meerdere.
De enige Nederlandse die wel de tweede overleefde was Susanne Trik. De Zaankantse verloor, zonder veel toe te geven, in de halve finale van Klara Koukalova, die zich via het kwalificatietoernooi voor het hoofdschema had geplaatst.
Opvallend was dat ook haar tegenstandster in de finale, de Amerikaanse Janet Bergman uit de kwalificaties kwam. Koukalova, gezegend met een engelengezichtje, dat echter de hele week op onweer stond, won eenvoudig van Bergman, 6-2,6-1.
De grootste sensatie bij de mannen viel ook al op de eerste dag van het hoofdtoernooi. De als eerste geplaatste Nicolas Coutelot, winnaar in Velp en Hoorn, ging er in twee sets uit tegen zijn Franse landgenoot Johann Potron. Ook de nummer twee van de lijst, Vasilis Mazarakis, moest er aan geloven. Lucky Looser Stefan Weeda sloeg hem er in twee sets af. Overigens werden beide reuzendoders zelf een ronde verder uit het toernooi geslagen. De nummer drie van de plaatsingslijst, Frederico Dondo, verdedigde zijn eer wel. Als hoogst gerangschikte speler voldeed hij aan zijn plicht en won het Satellitetoernooi. De 27-jarige Argentijn klopte in een zinderende wedstrijd, van een buitengewoon hoog niveau, Melle van Gemerden. De 20-jarige Amsterdammer won de eerste set heel knap met 6-4, verloor de tweede echter met 6-3 en de derde set ging met 6-4 naar de inwoner van Monte Video.
Voor de Jong-Oranje speler was het toernooi echter niet over. Samen met Tim Schouten maakte hij zijn opwachting in de herendubbelfinale tegen Bobby Altelaar en Gordon Bergraaf. De laatstgenoemde heren gaven een lesje dubbelspel ten beste en in een vloek en zucht was de partij met 6-1, 6-2 voor de als eerste geplaatste Altelaar/Bergraaf.
De eerste plaats in het vrouwendubbel ging naar Debby Haak en haar Oostenrijkse partner Stefanie Haidner. In een zeer attractieve wedstrijd kregen Jolanda Mens en Anouk Sterk in drie sets klop, 6-4, 1-6, 6-3.
Door de vier partijen van hoog niveau, kreeg de lustrumeditie van het Futuretoernooi en de ouverture van het Satellitetoernooi een waardige afsluiting.
29 juni-5 juli 1998
En weer is de locatie gewijzigd. Organisator Ronald van der Horst had dit jaar de banen van het gemeentelijksport in Alkmaar op het oog en daar, op de banen vol nostalgie had de vierde editie, dit keer genoemd naar hoofdsponsor Delta Lloyd, plaats.
De faciliteiten waren een stukje minder dan in Hoorn en Heerhugowaard, maar met een grote tent en een knusse kantine met uitzicht over het hele park was de sfeer er zeker niet minder om.
Dit jaar kwamen de speelsters wederom uit zeer veel verschillende windrichting. Alleen al in het kwalificatietoernooi dat op maandag en dinsdag werd gehouden kwamen meisjes uit tien verschillende landen in actie. Een Braziliaanse en een Roemeense, maar ook veel Nederlandse (11) en Duitse (9) dames trachten zich een weg naar het hoofdtoernooi te slaan.
Het leuke dit jaar was dat er weer veel oude bekende op de banen stonden. Zo reikte Denisa Sobotkova, winnares van het tweede EMJ/Futuretoernooi in Heerhugowaard, tot de halve finale. Daarin was Desislava Topalova echter een maatje te groot. Dat ondervond ook Yvette Basting, die er net als vorig jaar in was geslaagd de eindstrijd te bereiken. En evenals in de vorige editie, lukte het haar niet te winnen.
Wel lukte het haar weer om de dubbel op haar naam te schrijven. Samen met Henrie¨tte van Aalderen versloeg zij de eveneens Nederlandse combinatie Carlijn Buis en Andrea van de Hurk.

30 juni-6 juli 1997
De locatie is gewijzigd en ook de naam van het toernooi is anders. Waren de eerste twee jaar zeer succesvol verlopen in Heerhugowaard, dit jaar staat de organisatie voor de taak hetzelfde met het Wilkinson Sword-toernooi te presteren in Hoorn. De reden van de verhuizing is het vertrek van de toernooimanager Ronald van der Horst van Heerhugowaard naar Hoorn. De ambiance is Hoorn is goed. Het weer alleen een stuk minder.
De gezelligheid lijdt daar echter niet veel onder, al is het toeschouwersaantal wat minder groot dan gedacht. Maar de winnares was weer een buitenlandse. De Spaanse Eva Bes, die ook al het toernooi een week eerder in Velp had gewonnen, wandelde op haar sloffen door het evenement. Althans na de eerste ronde, want in de openingspartij had zij de mazzel dat de partij tegen Katarina Demeterova was afgebroken bij een 5-2 voorsprong voor de Tsjechische.
De volgende dag had Bes geen kind meer aan Demeterova. In de finale stond voor het eerst in drie editie een Nederlandse. Yvette Basting had het gepresteerd om die primeur op haar naam te schrijven. Geluk bracht het niet want ze verloor met 6-2, 6-3. De ex-speelster van TV Hoorn pikte ook in de dubbelfinale haar graantje mee, want samen met de Slowaakse Simona Galikova, gecoacht door de vader van het Duitse talent Tommy Haas, versloeg ze Kim Kilsdonk en Jolanda Mens in drie sets.
1-7 juli 1996
In de tweede editie, die eveneens op de banen van tennisvereniging Heerhugowaard wordt gehouden, waren de sportieve verrassingen niet van de lucht. De geplaatste speelsters vielen achter elkaar door de mand, eerst al bij de kwalificatiewedstrijden en twee dagen later ook in het hoofdtoernooi. Van de acht bleven er in de tweede ronde nog maar twee over. Uiteindelijk na vier dagen volop strijd stonden op zondag 7 juli de Tsjechische Denisa Sobotkova en de Duitse Sabine Gerke tegenover elkaar. De wedstrijd kende een merkwaardig scoreverloop, want Gerke liet tot twee keer toe een riante voorsprong door haar handen glippen.
Na een 5-0 voorsprong voor de Duitse nam de Tsjechische het heft in handen, 7-5 en ook in de tweede set ging Sobotkova met de winst aan de haal, 6-4. In het dubbelspel zegevierde het Nederlandse koppel Debby Haak en Marielle Bruens. Nadat de eerste set met 6-0 naar de combinatie Anna Klim (Australische en zusje van de wereldklasse zwemmer) en Gerke was gegaan herstelde de Nederlandse tandem zich en met 6-0 en 6-2 was de partij voor hun.
24-30 juli 1995
Met de Nederlandse toptennisster Stephanie Rottier kreeg het eerste EMJ/$10.000 damestoernooi in Heerhugowaard verrassend een deelneemster van naam. Rottier meldde zich aan voor de dubbel en won deze ook aan de zijde van Stephanie Gomperts.
Maar het leukste van de eerste editie was de onbevangheid. Niet alleen van de speelsters, maar ook van de organisatie die altijd klaar staat voor de deelneemsters en zich graag tussen de speelsters mengt. Heel grappig was het daarom ook dat een organisatie-lid zelf ook aan het toernooi deelnam. Thea de Weerd uit Schagen liet bij haar eigen vereniging TV Heerhugowaard een goede partij zien tegen Gabriela Netikova, maar verloor wel met 6-3, 6-4. Van Heerhugowaard had ook Kirsten Schenk een wildcard gekregen. Zij ondervond echter de veel hinder van een schouderblessure om het Katrin Ittensohn moeilijk te maken, 6-1, 6-1. Ook Linda Sentis, spelend dat jaar bij Popeye in Amsterdam, maar een geboren en getogen Heerhugowaardse, slaagde er niet in de eerste schifting te overleven.
Sentis verloor van de Georgische Sophia Managadze, 6-1, 3-6, 7-5.
In deze eerste editie sneuvelden vele Nederlandse meiden al in de eerste ronde, de vier overgebleven speelsters gingen er een rondje verder uit. Dat leverde twee halve finales op met vier nationaliteiten. Een Indische (Nirupama Vaidyanathan), een Belgische (Patty van Acker) een Tsjechische (Zuzanna Lesenarova) en een Russiche (Anna Linkova). De finale die uiteindelijk ging tussen Zuzanna Lesenarova en Patty van Acker werd door laatstgenoemde gewonnen.